Kayıp Şehir / Serkan Kenar

Geçen haftasonunu Ä°stanbul’da geçirdim. GidiÅŸ amacımız, daha önce bahsettiÄŸim, mutlaka görmek gerek dediÄŸim Picasso Ä°stanbul’da sergisiydi. Ä°ki gün süren maceramız, serginin gördüğü muazzam ilgi nedeniyle saatlerce uÄŸraÅŸ vermemize neden oldu.. Ä°lk gün “artık giremezsiniz, çok geç” dendi kapıda.. Biz de en azından biletlerimizi alıp, ertesi gün için biraz zaman kazanmış olduk. BeÅŸiktaÅŸ’tan Emirgan’a 1,5 saat süren bir taksi yolculuÄŸundan sonra, ki bu yol normalde 20 dakika ancak sürer diye tahmin ediyorum, kapıya vardığımızda bir gün önce ne kadar büyük akıllılık ettiÄŸimizin farkına vardık. Atlı Köşk’ün giriÅŸinden baÅŸlayan kuyruk, köşkün içine kadar devam ediyordu. Burada da yaklaşık 3 saat bekledikten sonra, çok beklediÄŸimiz, pek merak ettiÄŸimiz, Picasso tablolarını görebildik.. Müşfik Kenter’in harikulade sesiyle, tabloların tanıtımlarını, açıklamalarını dinlemek apayrı bir keyif oldu. Picasso’nun daha önce hiç gösterilmemiÅŸ eserlerinin de yer aldığı, yaklaşık 130 resim, heykel ve dokumalardan oluÅŸuyor sergi. Sırasıyla çocukluÄŸundan baÅŸlayıp, ölümüne kadar uzanan bir hayat gösterisi.. 8 yaşında müze müdürü ve güzel sanatlar profesörü bir babanın desteÄŸi ve Picasso’daki pırıltıyı keÅŸfiyle baÅŸlayan, 90 yaşına kadar hiç durmak, tükenmek bilmeden üreterek geçen bir hayatın öyküsü. Zaten klasik tarzın büyük bir üstadı olabilecekken, kendine has yeni bir akım yaratması, sürekli tarzını deÄŸiÅŸtirmesi, yenilikçi ve arayış içinde olması.. (Kenter’den duyuyoruz ki o sırada, “bir ressam için en büyük kötülük bir tarzının olmasıdır” demiÅŸ Picasso) Henüz daha 21 yaşında Kübizm’i ortaya koyması.. BaÅŸtan sona, çok etkileyici, muhteÅŸemdi.. Neden? Bilmiyorum. Bir resme bakınca insan ne düşünür.. Picasso’nun resimleri içinde her zaman resmettiÄŸi nesneden birÅŸeyler barındıran, onu yansıtan ama ilk bakışta kendini ele vermeyen, sizi kendi içine çekerek, etkileyen bir yapıya sahip..

Bu nedenle bence herkes bu sergiyi görmeli; anlamasanız da, bir iki “geometrik ÅŸekil” görseniz de. Sonuç sizi etkileyecektir. Ama kuyrukta arkamızdaki teyzemizin de dediÄŸi gibi “algı meselesi. kızım güzel sanatlar okuyor, ama buraya gelmek istemedi..”

Bu yazı 26 Mart 2006, Pazar tarihinde Hayat kategorisi altında yayınlanmıştır.
Yorum bırakabilirsiniz, veya bu kalıcı bağlantıya kendi sitenizden geri bildirim yapabilirsiniz. Yorumlarınız hemen yayınlanacaktır, ama uygun bulunmayan yorumlar silinebilir.